خيالت ميكُـه يه روزي
خيالت ميكـُه يه روزي، خيالـت ياد ما مي شو!
ا دل ميل دوچشم مير شكالـــت ، ياد ما مي شو
ا روزي كه جوونيم سر كه پي ناز گــــل عشقت
جووني،شاد وشنگي،شورحالــت،ياد ما مي شو
ا باغ ري بهارت مو زموني خوشـــه ومي چــي
صفي باغ جمـــال بــي مثالـــت ،ياد ما مي شو
مجالـي كه دلم پـي قيـل وقــال چشـــم مسّت بــي
نفس تا مي ومي شو،قيل وقالـت، ياد ما مي شو
ته دوم زلف شورنگت بهونــدي دل مو پا گيري
كجا ! بو مشك وعطرمي شلالـت،ياد ما مي شو
ا پي چشمي كلومت ياغ عمرم طعــم گــل مي دا
كلـــوم دلنشيـــن ماه وسالـــت، يـــاد ما مي شو
زمسّونـي كه سرماي تا ته مغـــز اسّخــو مي ره
صفي دلگـــرم سايي زير بالــت، ياد ما مي شو
خيـــال خــال لوت تا كه هسّــم دل وشـــم مي به
ا هرجا سر هنم،يه دونه خالـــت، ياد ما مي شو
سر ا گــورم دارم اي دم بنــــگ قيـــومــت مــه
خيالت مي كه تا پمبم ، خيالـــت، ياد ما مي شو
"سُها " سيروس مختاران
27/2/87
گــپ بهبهـونــي
به نوم خـُـديْ ارحم الراحمين خـُـديْ مهربو ما لك يوم دين
تا بهبهو هه كلوم بهبهونـي هم ورد زبونا مي ومي شو، عادت ا كلـوم بهبهوني كرده يه جا خـُيْ واداشتن اصالت گپ زدن بهبهونين.
اونهــي كه دلشو ميخـَه مِنـْدكـيْ خونه هاشو كلوم گرم محلــي مو ويـْسكه بُهَـد ا دل وجو مايه هُنـن تا هميچه نوم بهبهو وگپ زده مو مندگاري بو.
البته هِسّـن كسوني كه خزمت اَ يئ شهره و فرهنگ پرباري مكنن، ايشونا تا دنيا هه ، هم نومشو وهم كــارهاشو پا برجي .
نبهد اونهي كه زيتر ا َدل وجوشو سي واداشتن گپ بهبهوني زحمت مهلي كشيده ا َيادمو بشو.
امرو وظيفــيْ مان كه دِيم يـَه همت بلندي دس دس يـَيْ هُــديم تا زند ه ايم ئـِي كلوم گرم ونــرمَه ته مـِندكـيْ خمو واداريم .
اُنهــي كه بنظر شو مي اَي بهبهونـــي گپ بزنن نمتــونن ديم شهريْ دگه ارتباط جفت وجلابكنـن ايشو بنظرمه اشتباه مكنن ! سي خاطري كه همي جان كشورلهجهي زياد ي هسّي واوشو هم ديم تموم مردم كشور ديم فارسي گپ زدشو زبون يكــدو ره مِبـرن.
ولي بدونيم كه ديم بچه كو مو اي بهبهوني گپ بزنيم بختر موتونيم اوشو عمل بهريم .بختر موتونيم ديم شو كنار بهيم. بختر موتونيم يكدو بفهميم .
شايد روزي برسـّه كه ياد گپـيْ ما بكنن ! نبگن وا نـَيـْگـُه ...
تا بهبهـــو هه وكلـــــوم بهبهونـــــي هم همدلــــي مَـِره وهم شيرين زبونــي
حرف دلت اَيْ مي بدونه بي غل وغش دل پُـيْ "گپ سيـّد" هنه موقِـيْ جووني
سها
سيروس مختاران
5/7/87
تقديم به دوست عزيزم صادق آصفي
دوست دارم تورا به جــان صادق
بس كه هستي تو مهربــان صادق
از دلـــم بــوي مهـــرومرحمتــت
نـــرود تا به هـــرزمــان صــادق
درنگاهــت صداقت است وصفـــا
با صفايـــي به دوستـــان صــادق
شـــرف وعـــزت وبــزرگـــي تو
هســت تاييــــد ايـن وآن صـــادق
دلنــــــوازي وعشقبــــــازي تـــو
دل كند شنگ وشادمــان صـــادق
نفست گـــرم ونرم وصبحگاهـــي
مي دمد همچو بوستـــان صـــادق
گپ دل مي زني به خوش كامــي
خوشي ات مستــدام جان صـــادق
دوســت دارم كـــلام شيـــرينـــت
برنهــــم تــاج گفتمــــان صـــادق
تـــا رفيقــــــي مثــــال تــــو دارم
شكــرمي بارم اززبـــان صـــادق
هركجــا مــي روم به يـــاد تـــوام
با تو خوش مي برم روان صـادق
دوســـت دارد سُـهــا تو را ازجان
بس كه هستي تو مهربان صــادق
سُها
سيروس مختاران
۷/۷/۸۷
دل بي طقــّت
كم كمــيْ حـــال مه خـــراب ومبـــو
دل بــــي طقــتـــــم كبــــاب ومبــــو
درد تـــا مــي ته جـومو رو ميـكـــه
گشت جــوموهمِـيْ عــــذاب ومبــــو
خو نمــي شو ســــراغ چشمِـــيْ مِه
ارس غـم سيش چطو لعـاب ومبـــو
ياد ري قرص مُــيْ قشنگـــت هِـــيْ
چه قشـــيْ دور دلمـــو قـاب ومبـــو
لـــب ولـــو تيــــــار وعُـنـــّّوبيــــت
سرخ وخـُش طوم مِيْ شراب ومبــو
هركــه سيـــل گــــــل جمالـــت كـُه
مِـيْ ا يه سيـْـل او مُجـــاب ومبــــو!
كــس ا بيـنـابـِـريْ نمـــــي ا نظــــر
قـــد وبالـــيْ كه ري حساب ومبـــو
پُـيْ گـــل نـاز چشــم سِـــيْ مسّــــت
هر كه بو طهـرما خــــراب ومبـــو
سُها
سيروس مختاران
7/7/87
من كه ازعشق تو پا مي گيرم
دارم از عشــــق تو پا مي گيــرم
پر و بالـي ،به هــــوا مي گيــرم
پاي چشمان غـــــــزل انگيــــزت
قلــه ي قافيــــــــه ها مي گيـــرم
با نــم نــاز نــوازنــــدگـــــي ات
شور و حالــــي و نوا مي گيــرم
مي برم پاي غــــــزل شور دلــم
تا خــدا، حال وهــوا مـي گيــرم
قصـــــــه ي آمدنت مرغ سحـــر
گفت؛هـرجا كه ســرامـي گيــرم
صبــــح، دم مي زد از آواز لبت
از دمت بوي خـــــدا مي گيـــرم
داشت مـي برد مرا سوي بهشت
تا درآغــــوش توجا مي گيــــرم
هر كجا دل ببرم باتو خوشـــــــم
من كـه ازعشـق تو پا مي گيــرم
" سُها "
سيروس مختاران
25/7/86
