تبليغاتX
.::گپ دل میزه قلم تا سر قاغذ میشی::.

 

 

                                        بياد شاعر محلي سرا استاد تقي آصفي

 

 

اي انيس خلــوت غمگيـــن ســــراي بهبهـــان                   محــــرم اشــــك ونـــواي بينــــواي بهبهـــــان

 

چشـم در راه حقيقـــت داشتــــي تا وقت مرگ                   لحظــــه هاي درد بردي هركجـــاي بهبهــــان

 

دل زاندوه فقيران سوختـــي عمري چوشمـــع                    تا كني روشن سحرگاهــــان فضـاي بهبهــــان

 

حرف دل در لابلاي شعــر تو پا مــــي گرفت                   دل چسان مي گفـت از دردآشنــــاي بهبهــــان

 

شب صداي گريه هــــاي كودكــــان بي پنــــاه                  مي گدازد سينه سينــه لحظــــه هاي بهبهــــان

 

دردرونــت حرف اهــــل درد مي آشفـــت دل                   خون چكيد ازديــده در حا ل وهواي بهبهــــان

 

" كلگهي " هم تا ابـــد همدرد فقـر آشنــــاست                   خانه ي فقـــر تو مـــي سازد بنـــاي بهبهــــان

 

دوره ي رنج وتعــب مي سوخت جان شهـرما                   رنــــج بردارگـــــران بودي بپــــاي بهبهــــان

 

" مح شفـــي " فريــاد درد آشنايـــان فاش كرد                   كوچــه كوچــه برد مـرد غمنــــواي بهبهــــان

 

يك دل وصدها شكايــت دردرون سينــه داشت                   شكوه هايــش مي گــــدازد دل براي بهبهــــان

 

گرچه شعرش پاي اشك وخون فغانهـا مي كند                   ناله اش مـي رفت با شور ونــــواي بهبهــــان

 

لحظه لحظه هاي عمر خود بيـــاد كوچه بـــود                   حرف دل پركرده گوش كوچـه هاي بهبهــــان

 

دفتر ازغمنامـــه پرمــي كرد عمري در خفـــا                   تا شــود گلــــواژه ي اشكـــش دواي بهبهــــان

 

زير سقف لحظه ها مي برد جـان خستـــه اش                   تا بپــــردازد به خـــــون دل بهـــاي بهبهــــان

 

گرچه مي ماند به خاطر نام ويــاد " آصفـي "                   چشـــــم عفــو دارم برايش ازخــداي بهبهـــان

 

سينــه مـي سوزد غــم درد آشنـــاي شهرعلــم                   دوستان اشكـــي بريزيـــد با "سها " ي بهبهان

 

                                                                                  روحش شاد ويادش گرامي

                                                                              

                                                                                                سها

                                                                                         سيروس مختاران

                                                                                             29/1/88

نوشته شده توسط سیروس مختاران (سها) در ساعت 15:9 | لینک  | 

                                         دوبيتي هاي محلـي

 

 

بهــارن ، بي گــُـل يـارم چه فويــده                  مه وبـي شــوق دلــدارم چه فويـــده

 

دلــم پــرتا پــري رن درد وغصّـــه                  نبوهمـدرد وغمخـــوارم چه فويـــده !؟

                                               *****

اَ گـُــل صحــــرا وباغا و‌‌‌‌َرسهيــــده                  گـُــل نـرگــس گـُلالــَيْ  وازوبيــــده

 

بگــــو تا دل بشـــوصحـــرا بگـرده                   كه گــُــل روبنــدش‍‍‍‍‍‍‍ــيْ بالا كشيــــده

                                               *****

چه خوبن پويْ گـُــلال گـُـل اوشينـَه                  تري گـُـــل حـال وروز خَش ببينـــَه

 

بشو هوش اَ وشت موقيْ خنـيْ گـُـل                  گـُـــل اَ بــــاغ بهــــــار دل بچينــــَه   

                                               *****

خشن پُويْ چشمـه بَه يارَيْ كرتْ بو                  د چشمــيْ سـي تمنـــا  وَرگــرتْ بو

 

هـُـده دل پـُـــويْ كـلـــــوم دلنشينـــيْ                 گـُل سايـَـيْ صفــيْ  وَرگ سرتْ بو

                                               *****

دل خَش شَسّه بيـم تينـــا ولــيْ گـُــل                  كنيــــم ياد دل شيـــــــدا ولــيْ گـُــل

 

ته دل قــنـــد گپــامــــو ا ُ  وُبــوتـــي                  گپ دل جُــيْ نگيــــم الاّ ولــيْ گـُـل

 

 

                                                                                        سها

                                                                                سيروس مختاران

                                                                                   10/1/88

 

 

 

 

نوشته شده توسط سیروس مختاران (سها) در ساعت 15:9 | لینک  | 

به نام خالق بهار

درايامي بسر مي بريم كه بهار لبخند هاي سبزش را برروي همه مي آفريند. گلها درپهندشت طبيعت شوخ ادب مي كنند و پروانه ها به رقص مي آيند.سنجاقك ها درمجاورت پونه ها شور وشعف براي ما نمايش مي دهند.

ولحظه ها باتمام خوشي وشادماني دركنار ما مي رويند. آنوقت است كه ما بايد اين لحظه هاي شاد را به همنوعان خود تقديم وتقسيم كنيم .بي سبب نيست كه اهوراي بهاردروجود همه طعم عشق ودوستي را مي چشاند.بياييد شبيه خنده ي گلها،مثال نغمه ي چشمه ساران، همچون نسيم بهارباهم باطروت ،سرخوش ،مهربان،با لطافت باشيم تا لحظه ها با ما بهاري باشند. چرا كه : بسي تيرومرداد وارديبهشت + بيايد كه ما خاك باشيم وخشت + كساني كه با ما به غيب اندرن + بيايند وبر خاك ما بگذرند.

 

خشن موقي بهار ودشت وصحرا        خم وياري ته باغ گل اوشينيــم

بگيـــم حـــرف دلامو عاشقـــونه        ته اويني دل گل ري يي ببينيـم

نوشته شده توسط سیروس مختاران (سها) در ساعت 11:49 | لینک  |