ياس معطـّـر
درگلــشن خـــــدا گـــــل يــاس معطـّــري
خود معنـي بهشت وگــــواراي كوثــــري
بگشوده اي جمال وفروغ آفـــرين شـــدي
در آسمـــــان منظـــــره ها مـاه انــــوري
پيداسـت از شمايــــل محبـــــوب روي تو
معناي عشــق وصحبت دلــــدارودلبـــري
گيتي به صبح روشن رويت منـــّّور است
تا روشنـــي طلعـــت خورشيــــد خـاوري
صد چشمــه از محبت چشمــت جوانه زد
چـــون آيـــه ي جلالـــت مهــرمطهــّـري
صديقـــه ي وفايــي ومحبوبـــه ي صفــــا
دركوچه هاي مهر و وفـــا شهـــره آوري
بوي خوشـت سراسر عالــــم فرا گـــرفت
حقــّـا كه يـاس همنفـــس مشك وعنبـــري
ازشاخــه هاي باغ لبت غنچــه مي شكفت
تا خود كلام شهـــد وسخنگـــوي شكـّــري
آدم نوشــت نــــــام توبرلــــوح پــــاك دل
حــوّا بگفت، در دل ودرجــان مصــوّري
نـــام مطهـّــرت بـه لــــب آشنـــا نشســت
نامــــي كه هست مستحــق تــاج سروري
جبريــل امرآمـــد ومــــي گفت، تهنيــــت
يـــا فاطمــــه كـــــرامــــت آل پيمبـــــري
كام غــزل زوصف تو شيرين و پرگهـــر
تا كــرد از حـــلاوت حُسنــت گهـــروري
تا برسريرعشــــق تو دل تكيــــه مـي زند
دارد اميـــــد وصــــل تو در روز داوري
بشنيــــده ام زمرغ چمـن عاشقانـــه گفت،
در گـلشن خــدا گـــــل يـــاس معطـّــــري
" سها " سيروس مختاران
31/4/84
